Gençlerden Geleceğe - Doğa Özdoğan

1)Bu takıma ilk katıldığın zamanı hatırladığında, seni buraya getiren motivasyon neydi ve o zamanki beklentilerin nelerdi?

Açıkçası ilk katıldığımda FRC hakkında çok fazla bilgim yoktu. Takımın içerisine girip de bilgi sahibi olmaya başlayınca FRC’nin ne kadar büyük bir dünya olduğunu anladım. FRC’nin böylesine kapsamlı ve çok yönlü oluşu, burada yaşayacağım macera ve dönüşeceğim kişi için beni çok fazla heyecanlandırmıştı. Beklentim sadece bir etkinliğe katılmış olmaktı belki de ama nasıl bir yere adım attığımı bilsem hemen bu ekibin bir parçası olmak isterdim.

2)Takımda geçirdiğin ilk yıl ile mezun olurkenki son yılını karşılaştırdığında, hem teknik hem kişisel olarak en büyük değişim ne oldu?

Ben EnkaTech’e PR alanında girdim, daha sonra PR kaptanlığı ve takım kaptanlığı yaptım. Bu yüzden teknik olarak en çok geliştiğim alan burası oldu. Tasarım becerilerim gelişti, sponsorluk alanında deneyim edindim ve farklı projelerde bulunarak organizasyon ve planlama becerileri edindim. Kişisel olarak baktığımızda 3 sene sonunda kendimi bambaşka biri olarak buldum aslında. İletişim, problem çözme, sosyal sorumluluk bilinci gibi becerilerim gelişti, bir ekibi nasıl yöneteceğimi ve yönlendireceğimi öğrenmiş ve deneyimlemiş oldum.

3)Takım kültürünü, dışarıdan hiç bilmeyen birine nasıl anlatırsın?

Bir FRC takımını anlatmanın en kolay yolu onu bir fabrikaya benzetmektir. Takımdaki herkesin farklı görevleri vardır fakat herkes birdir ve tek bir amaç uğruna çalışırlar. Kimse tek başına hareket etmez, herkes her adımında arkasında onu destekleyen koca bir takım olduğunu bilir. Herkes işini tutkuyla yapar, bir takım üyesi için bu bir sorumluluktan öte gönüllülüktür, keyif veren bir iştir. Herhangi bir zorluk karşısında takım üyeleri birbirinden uzaklaşmaz, aksine yakınlaşır. İşte bir takım böyle olduğu sürece her şeyi başarabilir. Takım ruhunu hissetmek isteyenlere final maçlarında tribünleri ziyaret etmelerini öneririm.

4)Sence FRC’yi FRC yapan şey sadece robotlar mı, yoksa başka ne var?

Tabiiki FRC bir robottan çok daha fazlası! FRC’de temel amaç bir robot ortaya çıkarmak olsa da, gerçek FRC o robotu inşaa ederken verilen emektir, ortak hedef uğruna harcanan saatlerce vakittir, hırstır, bunların yanında birlikte bir ekip olmayı ve bir olunca neler başarabileceğini öğrenmektir, başka insanların hayatlarına dokunmaktır. Yarışma anı geldiğindeyse tribünlerde veya oyun alanında hissedilen o coşku, stres ve bir şeyleri başarabilmiş olma hissinin verdiği mutluluktur. FRC, dışarıdan sadece birkaç robot gibi gözükebilir ama aslında tüm takımların yaşadığı o süreçtir. Asıl güzel olan ise tüm bu farklı hikayelerin yarışmalarda kesişmesi, herkesin birbiriyle ortak bir şeyler paylaşıp birbirini anlaması ve  o an yaşanan duygu cümbüşüdür.

5)Bu takım ve FRC deneyimi, üniversite veya kariyer seçimini nasıl etkiledi?

Bir FRC takımında bulunmak, lise yıllarındayken edinebileceğiniz en iyi mühendislik deneyimi. FRC takımlarının bu organizasyonu, kendimin mühendislik mesleği için uygun bir kişiliğe sahip olduğumu anlamamı sağladı. Şimdi ise İstanbul Teknik Üniversitesinde kimya mühendisliği okuyorum. Şu an bile bu takımda yaptıklarımın yansımalarını görmekteyim, ileride mesleğe atıldığımda da o zaman olacağım kişinin temellerinin burada atıldığını biliyor olacağım.

6)Takımda kazandığın hangi becerilerin seni yaşıtlarından öne çıkardığını düşünüyorsun?

Problem çözme, iletişim ve yönetim becerileri kesinlikle. FRC, analitik düşünme ve organizasyon alanlarında çok geliştiriyor. Ayrıca sponsorluk için kurduğumuz bağlantılar da network’ümün yaşıtlarıma göre çok daha büyük olmasını sağladı.

7)Geçmişten geleceğe diyerek bu takımı bir cümle veya kelimeyle anlatacak olsan bu ne olurdu?

Geçmişten günümüze her üyesini geliştiren, büyüten ve inanılmaz olanaklar sağlayan, sayısız maceraya tanık olmuş ve olmaya devam edecek takım, canım takımım.